zagubiony…

czasami człowiek potrafi zagubić sie we wlasnej świadomości, zatracić sie doszczętnie..

potem aby sie odnaleźć musi bardzo mocno odszukać samego siebie w czasoprzestrzeni własnego “JA”

…

niekiedy zajmuje to o wiele więcej czasu niż przypuszczaliśmy…

(nowy cykl)

studyjnie

pierwsze foty ze studia ktore tutaj zamieszczam :)… na wcześniejsze nadal nie mam zezwolenia :P

foty raczej robione na szybko bez wiekszych przemyśleń…

..lecz ma sie to zmienić, a dokładniej wbijam pewnie na parę sesji za 2 tygi… niestety w przyszłym nie pozwala mi popołudniowa zmiana w robocie :(… a zajawa wrecz sciska poslady :) hehe

i dalej zapraszam również :)

b&w..

..and auto :P kolejna dawka 5 zdjec… zupełnie inaczej niż wczoraj :)

z kopem..

.. wracam :)

na start 2 foty z gru jak bylem w obiegły weekend

#Pstryk

Wszystko wydaje się być
Płaskie,
Jak szczątki starej fotografii,
Jak okruszki taśmy
Czarno białego  filmu,
Z lat czterdziestych,
Poprzedniego stulecia..

Tak jak wspomnienia,
Które blakną z wciąż narastającym
Kurzem na powierzchni parapetu,
Ze stukotem stóp przechodniów zza okna,
Z synchronicznym grzmotem błyskawic..

Kuchnia wydaje się być
Coraz ciaśniejsza,
Wszędzie walają się puste butelki,
Które nie rozbrzmiewają niczym
Dzwony o godzinie dwunastej w niedzielę.
Wszystko zrobiło się takie płaskie,
Ciche,
Nieme,
Czarno białe..

Wszystko zrobiło się takie płaskie,
Jak szczątki starej fotografii,
Którą wykonałaś pewnego popołudnia,
Której nie zdążyłem zawiesić na ścianie..